" ~*~M*M~*~ "

Ne bir çare var, nede çareyi arayan,
Yüreklerdeyse sesiz bir bekleyis var,
Dalgalaniyor göklerde, ay yildizli bayragim,
O bile melul melul ve hüzünlü,
Dalgalanisinda bile bir baska hüzün var,
Yok olmus gündüzler, aksamlari da ayni,
Mutluluk kalmadi insanlarda, hele de o cocuklar,
Sofralar bos, bombos kalmis umutlar

Bir bir sarardi yüzlerde bakislar, döküldü birer birer yapraklar
Hani dört mevsimi yasardi yurdum,
insanlar hep sonbahari, kışı yasadilar,
Yürekler katilasmis, gülmeyi unuttuk,
Hicbir seyin tadi bile yok artik,
corbasinda birak yagi, tuzunu bile caldilar
Hani üc öğün yemeği?.. bir öğüne bile muhtac kaldilar,
Hadi söyleyin, dediklerim doğrumu yoksa yalanmi?
Yoksa bir politikaci edasiyla mi konusuyorum,
Yoksa bir ideoloji mi satiyorum ben,
Yoksa yaptigim siyasetmi, adini siz koyun,
Utanmayin, çalmaya devam edin yalan sazinzi,
Daha ne kadar inleyecek bu millet, bu vatan
Nerede sosyal demokratlar, nerede sağcisi, Nerede solcular.
Nerede muhafazakarlar, nerede milliyetçi diye geçinen
O yobazlar, o riyakarlar
Siz mi yalan söylediniz, yoksa yalancı olan dilleriniz mi
Bu mu benim ülkem, bu mu vatanim
Sanci çeker olmuş topragim, yerindeyse rahat değil şehit yatanim

Ne sevgi kaldi nede ask,
denizleri doldurur olmus riyakarlsk seli
Hey gidi Mustafa Kemal,
sen gittin gideli hala perişan bu millet
Düzelmedi halli, gülmedi yüzü, ne kudreti kaldi,
nede dayanacak taakat
Ah bir ayıltıla bilse, o damarlardaki sarhos kani
Namerde muhtaç olma dedin, koyma yurduna düsman,
Biz dışarida beklerken,
içerden yiktilar menfaat ve ihtiras düşmanlari
Hani yeni bir dünya kurulsa, kim yürütecek bu gemiyi,
Kim yönetecek senin gibi bu ülkeyi kim
Yuvalar mutsuz, insanı mutsuz, mevsimler mutsuz
Yazan Şebap mutsuz okuyani mutsuz
Boyun bükmüs ağaçlar,
her kösesine örmüs örümcek, ağini
Sesiz kaldıkça bu millet, bitmez bu eziyet ve zulüm,
Köstebeklerse yine üreyecek,
kervanini yürütecek bir bir

~*~M*M~*~HuZuNCiCeGi~*~