Sen gittin
hazanlar basladi omrumde
yaprağa duran agaclarim gitti
umutlarım gitti,baharlarim
tutam tutam saclarım gitti
dudağimda sarkilar yarim kaldi
bardağimda rakilar
Sen gittin
yureğimde kanayan siirler
masamda sigara izmaritleri kaldi
ben kaldim oyle tesellisiz ortalarda
birde yikintim
Sen gittin
siirlerim oksuz yetim kaldi
kalemlerim, defterlerim
ellerim, gozlerim, kirpiklerim
yureğimde kalkip giden gemilerim
dillerim yetim kaldi
ne varsa dagildi geride kalan
col oldu dunyam
hayalim, duslerim biti
Sen gittin
kemanim yayim, gunesim ayim
mutluluk payim gitti
kara bulutlar cokdu uzerime
bir ben kaldim oyle boynu bukuk ortalarda
yastiğimda yağmur hickiriklari bir de
ve yuregime batan cam kiriklari her gece
Sen gittin
sustu kalbimin bulbulu
bahcemin soldu
yoldu bağrimi yokluğun
Sen gittin
ağzimin tadi
mutluluğumun adi gitti
yasli yasim, gamli başim
zehir asim, otuz yasim kaldi
Sen gitin
hayalim dusum
sevincim gulusum
servetim isim gitti
Sen gittin
özlemin yüreğimde
yokluğun kirpiğimde cogaldi
sen gittin umudum gitti
gururum gitti
her gece oturup agladim
islandi/ ekmeğime karisti korkunc aci
gulmek nedir unuttum gitti
Sen gittin omrum insafsiz ayaklarina toprak oldu
kavruldu bahcelerim ciceklerim soldu
acilarim icimde fiskiran kan,
gionlum ruzgarlarda savrulan yaprak oldu
Sen gittin
cakil taslarim
yurekvuruslarim
sevgikuslarim gitti
yarali bir ceylanin bakisinda yarali kaldim
her yerde izimi ariyor avcilar
gittin iste o gidis gittin, bir daha dönmedin geri
yarisi sende kaldi kalbimim, yarisi bende ezgili
ardinda kara bulutlar, kara gunler
ve her gece olumler kaldi
hasretin kaldi birde
ben kaldim oyle deli, oyle divane ortalarda
ah seher yeli
sen gittin ben bittim masal bitti
Nuri CAN
