ey atesler içinde yanan sahillerimin
kumral saçaklara gölgeli rüzgari..
zifiri karanliklarda depreşen sorgularım
al ki yüzünde açan martı safliği düş
çakmak gözlerinden yesilime renk veren gülüs
doğ ki sararayim
doğ ki hüznün asılsın boynuma
bakislarindaki gri yakamoza karisayim
asi irmaklarindan akiyorum simdi
yirtarak yanaklarindaki arki
sonsuzluğun göz yaşı olacağim
titret dudaklarini / irkileyim
dil uçunda acımtırak islaklik
çek içine / can suyun olayim
yillanmis heveslerin çocuğuyum
avuçlari parmak uçlarina aç bir ten
dudaklari / dudaklarini kanatacak kerpeten !
-çivi gibi çakilmisim bağir tahtana
üzerimde sevdanin kangren ağrıisi tutku
yüreğindeki yere yolculuğum
söndür isiklari!
inkilap bekliyorum
acilarin çiğliklarima sinmis ödemlerinden
patlayin diyorum / patlayin artik
aksin gergefimdeki iltihap geçmis
yaralarima merhem öpüşünle dokun
yerle bir olsun ütopyam
bir sen ol yüreğimdeki kopyam
simdi son yaz çiçeklerinin hazana durusudur zaman
serin esintilerin kuzey yamaçlarında sürünüyor yaz
takilmisim husumeti baharimi alip götüren
efkarimi nefesinde sürüyen asi rüzgarlarin perçemine
uğultumla solgun yapraklarini oksuyorum
üsütme beni!
sen ki bittiğim nokta da baslayan
gün isigi rengi çizgi
uzat ellerini diyorum / uzat
gün günesle sarmas dolas olmadan
düsmeden bir öğlen tan vaktinin rahminden
kizilin her tonu gökkusaği olsun ellerimizde
birleşsin diyorum dudaklar
değsin burun ucum göz koyağina
hizla atan iki kalpte patlasin bulutlar
gözlerimdeki yasmakta oya gibi islenmiş kirpik
koptum göç yollarindan
düşürme beni!
Levent Saral
